روسیه ازجمله کشورهایی است که از سال 2014 هدف تحریم چندجانبه قرار گرفته است که صادرات مهمترین محصول این کشور، انرژی را دچار اختلال کرده است، اما بررسی تراز تجاری روسیه حاکی از آن است که اقدامات این کشور در کاهش اثر تحریم اثرگذار بوده است. یکی از مهمترین راهکارهای کاهش اثر تحریم، تولید محصولاتی است که افزون بر محدودیت در تولید از سوی دیگران، مصرفکنندگان متعددی نیز داشته باشد، موضوعی که تحت مفهوم و نظریه شاخص پیچیدگی اقتصادی مورد توجه قرار گرفته است. بدینجهت این سؤال طرح شده است که تحریم چه تأثیری بر مبادلات تجاری روسیه داشته است؟ و شاخص پیچیدگی اقتصادی روسیه چه تا اندازه بر مقابله با آثار تحریم اثرگذار بوده است؟ پاسخ به سؤال که فرضیه پژوهش محسوب میگردد این است که تمرکز بر صادرات محصولات با پیچیدگی بالا سبب شده تا اقدامات روسیه در کاهش اثر تحریم موفقیتآمیز باشد. روش پژوهش سری زمانی است و مبادلات تجاری 2000 تا 2022 مورد بررسی قرار گرفته است. یافتهها حاکی از آن است که اگرچه اعمال تحریم از سال 2014 موجب کاهش مبادلات تجاری روسیه شده است، اما جایگزینی محصولات تجاری با پیچیدگی بالا موجب ارتقاء سطح مبادلات روسیه از سال 2018 شده است. هرچند صادرات انرژی همچنان مهمترین منبع تجاری روسیه محسوب میشود، اما تأکید بر تکنولوژی در تولیدات دیگر سبب شده تا شرکای تجاری پیشین و جدید بهعنوان جایگزین کاهش صادرات انرژی مانع از تنزل مبادلات تجاری روسیه شوند.
شهریاری, ابوالقاسم, محروق, فاطمه, & سنیسل, فاطمه. (1404). پیچیدگی اقتصادی بهمنزله راهکار کاهش اثر تحریم؛ مطالعه موردی روسیه 2000 تا 2022. مطالعات اقتصاد سیاسی بین الملل, 8(2), 21-42. doi: 10.22126/ipes.2026.11420.1715
MLA
ابوالقاسم شهریاری; فاطمه محروق; فاطمه سنیسل. "پیچیدگی اقتصادی بهمنزله راهکار کاهش اثر تحریم؛ مطالعه موردی روسیه 2000 تا 2022". مطالعات اقتصاد سیاسی بین الملل, 8, 2, 1404, 21-42. doi: 10.22126/ipes.2026.11420.1715
HARVARD
شهریاری, ابوالقاسم, محروق, فاطمه, سنیسل, فاطمه. (1404). 'پیچیدگی اقتصادی بهمنزله راهکار کاهش اثر تحریم؛ مطالعه موردی روسیه 2000 تا 2022', مطالعات اقتصاد سیاسی بین الملل, 8(2), pp. 21-42. doi: 10.22126/ipes.2026.11420.1715
VANCOUVER
شهریاری, ابوالقاسم, محروق, فاطمه, سنیسل, فاطمه. پیچیدگی اقتصادی بهمنزله راهکار کاهش اثر تحریم؛ مطالعه موردی روسیه 2000 تا 2022. مطالعات اقتصاد سیاسی بین الملل, 1404; 8(2): 21-42. doi: 10.22126/ipes.2026.11420.1715
)